Kopzorgen

Door HetGezegde op dinsdag 31 oktober 2017 11:25 - Reacties (28)
Categorie: Discussie, Views: 3.768

Deze week kwam er in de gemeente Hulst naar boven dat "we" minder afval mogen produceren.
Blijkbaar produceren wij 236KG aan afval op jaarbasis per persoon. Dit zou 36KG meer zijn dan het landelijk gemiddelde.
We moeten in 2020 naar 100KG per persoon en dat wil men bereiken door beter te scheiden bij de bron: thuis dus.

Helemaal prima, goed initiatief. Lekker scheiden en dan nog lekkerder recyclen. Toch?
Kijk eens op tafel bij je (zondag)ontbijt: de tafel staat waarschijnlijk vol met plastic zakjes voor de ham/kaas en papier/plastic verpakkingen voor hagelslag.
Dit blijft zo in de winkel te koop en dit blijft dus optellen aan de afval stapel, of ik nu scheid of niet. Op deze manier komen wij niet aan die 100KG per persoon per jaar.
Moeten wij toch die 100KG halen in 2020, dan belandt er een groot deel in de berm of onder de grond. Want ja, een boete. Wie zit daar nu op te wachten?
We level allemaal dusdanig kortzichtig in het "nu". Waarom zouden we moeilijk doen als het gemakkelijk kan? Over 100 jaar zijn we er toch niet meer.
Nee.

Met wat simpel Google werk blijkt ook dat er maar weinig plastic daadwerkelijk wordt gerecycled. Als de olieprijs laag is, is het gunstiger om nieuw plastic te produceren.
Want ja, de olieprijs is laag, dus kiezen we voor de goedkoopste oplossing. Lekker kortzichtig.
Nee.
Volgens Van Gansewinkel liggen er loodsen vol met plastic dat moet worden gerecycled, maar het gebeurt gewoonweg niet.
Verbranden is dan de enige oplossing.

Om beide problemen aan te pakken, zou ik met mijn Tupperwaretm bakje naar de supermarkt moeten gaan en zelf mijn hagelslag/sla/etc. af moeten wegen.
Kan dat? Nee. Dus blijven wij verpakkingen kopen en ze, gescheiden of niet, aan de stapel toevoegen waardoor we hoe dan ook boven de 100KG per persoon uit komen.

Wat wel gebeurt is dat klanten bij een slager hun eigen bakjes/potjes meenemen en deze laten vullen. Da's prima natuurlijk, maar helaas op een te kleine schaal.

Het plastic dat wel wordt gerecycled, wordt maar n keer gerecycled. Vaak tot een plastic bermpaaltje. Daarna is het recyclen over.
Papier kan wat langer gerecycled worden, door er steeds nieuw papier aan toe te voegen. Tot het uiteindelijk de WC in belandt.

Kortom: wat kunnen wij hier nu aan doen?
Behalve met je eigen bakjes naar de bakker, slager en kaasboer, niet veel.

Het probleem moet, zoals het nu wel wordt gedaan, niet enkel bij de consument worden gelegd.
Natuurlijk gooien wij veel weg, maar een kast vol afgewassen boterpotjes om eten in te kunnen invriezen, heeft ook een limiet. De rest moet dus weg.
En het recyclen van plastic, zoals nu in steeds meer huishoudens wordt gedaan, heeft dus ook weinig nut.
Ik vraag me af of de bedenkers van deze schijn oplossingen wel weten waar ze over praten?

Vroeger (nog niet zo heel lang terug) werd bijvoorbeeld vrijwel alle zuivel in glazen flessen gedaan.
Glas kan eeuwig worden gerecycled, maar het zal qua productieproces en vervoer te duur zijn.

Dus allemaal leuk en wel zulke plannen, maar niemand weet volgens mij echt wat de oplossing is.
Ik zeg niet dat ik het wel weet, maar ik zeg wel dat de bal bij de fabrikant ligt. Als zij nu eens minder plastic zouden gebruiken om hun producten te verpakken (en soms dubbel te verpakken), dan zou dit al enorm veel uitmaken.

Wat denken jullie?
Kunnen wij hier iets aan veranderen?
Hoe zorgen we ervoor dat de fabrikanten minder plastic aan ons verkopen?